«Έχω βγει από το νοσοκομείο, είμαι σπίτι. Έχω πολύ δρόμο μέχρι να μπω σε κανονικούς ρυθμούς. Το δεξί μου χέρι από τον καρπό μέχρι τα δάχτυλα είναι γεμάτο ράμματα. Έχω ευγνωμοσύνη που ζω. Έχω χαρά που ζω» αναφέρει συγκινημένη.

Στο ερώτημα τι θυμάται από εκείνη τη μέρα απαντά, «Προσπαθώ να μη θυμάμαι τίποτα από εκείνη τη μέρα γιατί καταλαβαίνω ότι δε με βοηθάει να προχωρήσω. Επειδή μου έτυχε ένα βράδυ να έχω εφιάλτες. Προσπαθώ να σκέφτομαι θετικά».

Στη συνέχεια η Έρρικα Πρεζεράκου θέλησε να κάνει μια διευκρίνιση και να ξεκαθαρίσει πως ο οδηγός του σκάφους δεν ήταν ο σύντροφός της όπως γράφτηκε.

«Θέλω να διευκρινίσω ότι δεν οδηγούσε ο Τίτος το σκάφος γιατί όλοι οι άνθρωποι μάθανε ότι οδηγούσε ο Τίτος Καταλαγαριανάκης. Δεν οδηγούσε εκείνος. Ευχαριστώ απίστευτα όλους τους αιμοδότες. Ο αιματοκρίτης μου είχε φτάσει 19, που είναι πολύ χαμηλός. Οι άνθρωποι που μου έδωσαν αίμα δεν τους γνωρίζω αλλά τους ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου, γιατί με έσωσαν όπως και τον γιατρό μου, Σαράντη Σπυρίδωνος που έφυγε από τις διακοπές του και ήρθε να με σώσει» αναφέρει και συνεχίζει, «Έλαβα μηνύματα από ανθρώπους που δε γνωριζόμασταν και με έκαναν να κλαίω. Δεν το πίστευα τι μου έγραφαν. Θέλω να ευχαριστήσω μέσα από την καρδιά μου προσωπικά τους φίλους που μου στάθηκαν σαν οικογένεια. Η Ρία Ράπτη, η Ειρήνη Ραχούτη, ο Τίτος που μέρα νύχτα ήταν εκεί. Κοιμόντουσαν σε καναπέδες, πατώματα. Είναι οικογένειά μου».