Στιγμές που κάνουν και τους πιο σκληρούς να λυγίσουν… Στιγμές που υπενθυμίζουν σε όλους το μεγαλείο του ποδοσφαίρου. Γιατί ένα παιδί από τις φτωχογειτονιές του Μπουένος Άιρες, έγινε… Θεός! Ο Θεός της μπάλας. Ο κορυφαίος όλων. Όμοιός του δε θα υπάρξει ποτέ ξανά.

Μόλις ολοκληρώθηκε το λαϊκό προσκύνημα, η σορός του ξεκινούσε τη διαδρομή για την τελευταία του κατοικία. Εμφανίστηκε η νεκροφόρα μπροστά στον κόσμο. Κανείς δεν μπορούσε να σταματήσει να κλαίει. Χιλιάδες κόσμου που ήταν εκεί, δεν πήγαν πουθενά παρά τα επεισόδια, παρά τον κορονοϊό, η δύναμη της λατρείας για τον Ντιέγκο, για τον… συγγενή κάθε Αργεντινού (και όχι μόνο), τους κράτησε εκεί! Στη Πλάζα Ντε Μάγιο.

Ενώ η ταχύτητα ήταν ακόμη μικρή για το όχημα, ο κόσμος ξεσπώντας σε κλάματα, θέλησε να πει το δικό του αντίο στον Ντιέγκο. Πώς; Μας όπως του αρμόζει! Με ένα τελευταίο χαιρετισμό ποδοσφαιρικό. Με μια τελευταία αποθέωση. Ικανή να κάνει και τις πέτρες να ραγίσουν!

Το «ολε, ολε, ολε, Ντιέγο, Ντιέγο», δόνησε την ατμόσφαιρα. Έπρεπε να φτάσει η φωνή στον ουρανό, εκεί που βρίσκεται ήδη ο Μαραντόνα από την 25η Νοεμβρίου. Και να χαμογελάσει όπως τότε που κρατούσε το Παγκόσμιο Κύπελλο στα χέρια του…