Σε ένα ξέσπασμα οργής προχώρησε ο πατέρας του κοριτσιού που υπέστη bullying σε σχολείο στη Βόρεια Ελλάδα ενόψει της δίκης στην οποία έχουν παραπεμφθεί η διευθύντρια του σχολείου της Βόρειας Ελλάδας και ένας πρώην συμμαθητής της

«Μου κατέστρεψαν το παιδί μου, πως θα αντέξουν να μας κοιτάξουν στο δικαστήριο, τι θα πουν στο δικαστή; Θέλω την τιμωρία και της διευθύντριας του σχολείου που δεν έκανε το παραμικρό να προστατέψει την κόρη μου από όσα βίωσε και βέβαια και του τότε συμμαθητή της, που την υπέβαλε σε αυτά τα βασανιστικά μαρτύρια. Δεν θα ησυχάσω αν δεν τιμωρηθούν» λέει αγανακτισμένος στην ιστοσελίδα grtimes.gr ο πατέρας της κοπέλας.

Περιγράφοντας τι πέρασε σε ηλικία 14 ετών η κόρη του ο πατέρας του κοριτσιού λέει: «Πάθαινε κρίσεις πανικού, έκλαιγε χωρίς λόγο, απομονωνόταν. καταλάβαμε ότι η κατάσταση είχε σοβαρέψει πολύ. Πήγαμε σε ειδικό σε ψυχολόγο… Το παιδί είχε πια έναν νέο εφιάλτη να αντιμετωπίσει και αυτός ήταν το παρελθόν και όλα όσα είχε βιώσει. Δεν κατάφερε να τα ξεπεράσει ποτέ. Ποτέ. Έτσι φτάσαμε σήμερα να αντιμετωπίζει σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα. Δίνει τον αγώνα της. Προσπαθεί. Και εμείς είμαστε συνεχώς κοντά της. Κάνουμε υπομονή μέχρι τη στιγμή της εκδίκασης της υπόθεσης. Το μόνο που θέλω είναι να τιμωρηθούν και η διευθύντρια και ο συμμαθητής της κόρης μου και να μην υπάρξει άλλο θύμα όπως το δικό μου παιδί»

«Αισθάνομαι ότι δεν αντέχω άλλο. Τέσσερα χρόνια παλεύω να κρατήσω το θεριό μέσα μου, που διψάει για εκδίκηση και νιώθω πως έχω φτάσει στα όριά μου. Βλέπω την κόρη μου κάθε μέρα να “χάνεται”» προσθέτει ο ίδιος.

«Και τι δεν θα έδινα να την ξαναδώ να χαμογελάει»

«Το κοριτσάκι μου, το καμάρι μου, η πριγκίπισσα μου. Την αποκτήσαμε μετά από κόπους χρόνων. Δέκα χρόνια, τέσσερις εξωσωματικές έκανε η γυναίκα μου και τελικά με τη βοήθεια του Αγίου Ραφαήλ ήρθε στον κόσμο η μοναχοκόρη μας. Το λατρεύουμε αυτό το πλάσμα. Και τι δεν θα έδινα να την ξαναδώ να χαμογελάει. Έστω αυτό. Είναι βυθισμένη συνεχώς στις σκέψεις της. Αποφεύγει να βγαίνει, φυσικά ούτε λόγος για κοινωνικές επαφές, αποφεύγει τους πάντες. Η κατάστασή της επιδεινώνεται συνέχεια. Μοιάζει σαν να μην μπορεί να ξεφύγει από το παρελθόν» συνεχίζει την περιγραφή της πραγματικότητας που βιώνει ο ίδιος, η κόρη του και η οικογένειά τους.

«Φανταστείτε τι έχει ζήσει αυτό το πλάσμα. Κοροϊδίες, βρισιές, διασυρμό. Κάθομαι και σκέφτομαι τι ψυχή είχε αυτό το παιδί ο συμμαθητής της, τι αρχές είχε από το σπίτι του, δεν ξέρω δεν μπορώ να βρω απαντήσεις… Φταίνε και οι γονείς. Γιατί όταν τους τα είπαμε, τι είχε γίνει, δεν είδα και καμία διάθεση να κάνουν κάτι, να τον συνετίσουν… Αναρωτιέμαι… Μπήκαν ποτέ στη θέση μας, μπήκαν έστω στον κόπο να αναρωτηθούν πως ζει η οικογένειά μου εδώ και τέσσερα χρόνια μετά από αυτό που βίωσε η κόρη μας, το bullying που υπέστη από το γιο τους; Η ζωή του συμμαθητή της, όπως μαθαίνω, συνεχίστηκε κανονικά, τελείωσε και το σχολείο ετοιμάζεται και για σπουδές… Η δική μου η κόρη όμως μαραζώνει μέρα με τη μέρα. Δεν είχε όνειρα το δικό μου το κορίτσι; Είχε. Δεν είναι άδικο που σήμερα είναι σε αυτή την απελπιστική κατάσταση;» αναρωτιέται ο πατέρας της κοπέλας.

Ο πατέρας της κοπέλας μίλησε, τέλος, και για το πώς έμαθαν με τη σύζυγό του το τι περνούσε η κόρη τους στο σχολείο: «Θυμάμαι είχε έρθει σπίτι εκείνη τη μέρα. Φαινόταν στα χαμένα, τα μάτια της κατακόκκινα από τα κλάματα και η τσάντα της σκισμένη. Την ρωτάω τι έχεις παιδί μου, τι έχει γίνει και μου τα λέει όλα. Δεν χάσαμε χρόνο, πήγαμε κατευθείαν να μιλήσουμε με την διευθύντρια του σχολείου. Ξέρετε επί της ουσίας τι έκανε; Το αποσιώπησε. Αυτό έκανε. Δεν έκανε το παραμικρό. έχει τεράστιο μερίδιο ευθύνης. Τεράστιο. έπρεπε να προστατέψει το παιδί μου, τη μαθήτρια που φοιτούσε στο σχολείο και δεν έκανε το παραμικρό. Στην αρχή θεωρήσαμε πως ότι έγινε, έγινε και πως θα πάμε παρακάτω, κυρίως η κόρη μας. Όμως δυστυχώς δεν έγιναν έτσι τα πράγματα».