Ένας εκ των δύο καθηγητών που κατηγορείται για σεξουαλική παρενόχληση απάντησε για τις κατηγορίες εναντίον του, μιλώντας στην εκπομπή «Αλήθειες με τη Ζήνα».

«Από χθες που το άκουσα, αισθάνομαι θλίψη και στεναχώρια. Δεν κοιμήθηκα όλο το βράδυ… γιατί μετά από 44 χρόνια προσφοράς μου στο Πανεπιστήμιο, ένα παιδί – γιατί παιδί μου είναι κι αυτή- με αντιμετωπίζει με αυτή την εχθρότητα και αυτό το μίσος. Εγώ δεν έκανα τίποτα άλλο, παρά να προσπαθήσω να τη βοηθήσω. Τι εννοεί σεξουαλική παρενόχληση; Της ζήτησα κάτι; Έκανα κάτι που την πρόσβαλε; Είπα κάτι που πρόσβαλε την προσωπικότητά της; Ή ότι δεν μπορούσε να περάσει το μάθημά μου; Κι αν είναι έτσι όπως τα λέει, θα μπορούσε να έκανε χρήση του νόμου και να ζητήσει να εξεταστεί από επιτροπή μετά την τρίτη φορά που κόπηκε στο μάθημα».

«Γιατί βγάζει τόση έχθρα από μέσα της μετά από τόσα χρόνια; Τι έκανα που να με φοβάται; Δράκος είμαι;».

«Αυτό με θίγει σε αφάνταστο βαθμό και δε θα ήθελα ποτέ να κυνηγήσω δικαστικά παιδιά μου – φοιτητές. Όμως πλέον είμαι υποχρεωμένος να προσφύγω στη Δικαιοσύνη. Το μόνο που παρακαλώ τον Θεό είναι να το ξανασκεφτεί» κατέληξε ο καθηγητής.

Σύμφωνα με την εισαγγελική παραγγελία, στο επίκεντρο βρίσκονται και καταγγελίες για διδάσκοντα του τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, οι οποίες αφορούν στο διάστημα από το 2009 και μεταγενέστερα. Μάλιστα, η σχολή εξέδωσε και ανακοίνωση με την οποία προτείνει λύση για να αντιμετωπίζονται άμεσα ανάλογες περιπτώσεις στο μέλλον.

Ολόκληρη η ανακοίνωση του τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας του ΑΠΘ

«Το Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Α.Π.Θ. καταδικάζει απερίφραστα τη σεξουαλική παρενόχληση στον ακαδημαϊκό χώρο και σε κάθε χώρο, είτε αυτή ασκείται σε φοιτήτριες/φοιτητές είτε σε εργαζόμενες/ους.

Καλούμε τις πανεπιστημιακές αρχές να φροντίσουν για τη δημιουργία ενός θεσμικού πλαισίου αντιμετώπισης ανάλογων περιπτώσεων και στο Πανεπιστήμιό μας, στο οποίο θα μπορούν να προσφεύγουν όσες/όσοι, μέλη της ακαδημαϊκής κοινότητας, έχουν πέσει ή θα πέσουν θύματα σεξουαλικής παρενόχλησης.

Οφείλουμε να ενθαρρύνουμε όλες και όλους, ώστε να μη φοβούνται να καταγγείλουν επώνυμα περιπτώσεις παρενόχλησης, να μη νιώθουν ενοχές για ό,τι τους συνέβη (ή για την κακοποίηση που έχουν υποστεί). Όσο μένουν ακατάγγελτες και ατιμώρητες τέτοιες πράξεις το πρόβλημα διαιωνίζεται» αναφέρει σε ανακοίνωσή του το τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Αριστοτελείου.